ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΟΔΥΝΗΣ ΗΘΙΚΗΣ ΒΛΑΒΗΣ Ηθική Βλάβη και Ψυχική Οδύνη : δύο έννοιες που συγχέονται Οι περισσότεροι από εμάς συνήθως μπερδεύουμε τις έννοιες Ηθική Βλάβη και Ψυχική Οδύνη και ίσως θεωρούμε ότι πρόκειται για το ίδιο πράγμα. Ωστόσο δεν είναι έτσι, καθώς έχουν κοινά θέματα αλλά και διακριτές διαφορές. Θα λέγαμε ότι η Ψυχική Οδύνη (ως μερικότερη έννοια) περιλαμβάνεται στην Ηθική Βλάβη (που είναι έννοια ευρύτερη). Γενικότερα μιλώντας, η ζημία, που μπορεί να υποστεί κάποιος μπορεί να είναι υλική και μη υλική (δηλαδή ηθική). Στην πρώτη περίπτωση η ζημία είναι χειροπιαστή και εύκολα μετρήσιμη, πχ μου χρωστάς 5.000 Ευρώ από δάνειο που σου έδωσα ή 2.000 Ευρώ από εργασία για την οποία δεν πληρώθηκα όπως είχαμε συμφωνήσει, ή 10.000 Ευρώ όσο δηλ. είναι η αξία επισκευής του αυτοκινήτου μετά από τρακάρισμα κλπ. Ο Νόμος ωστόσο ορίζει ότι, εκτός από τις υλικές ζημίες, υπάρχει και η ηθική βλάβη, η οποία δεν είναι άμεσα αποτιμητή σε χρήμα και εναπόκειται στο Δικαστήριο να προσδιορίσει το ύψος της : πρόκειται για εκείνες τις περιπτώσεις, όπου βλάπτονται έννομα αγαθά, όπως η προσωπικότητα, η σωματική υγεία και ακεραιότητα, η υπόληψη, η τιμή κλπ ενός ανθρώπου. ΗΘΙΚΗ ΒΛΑΒΗ Για να υπάρξει ηθική βλάβη, απαιτείται μία παράνομη και υπαίτια πράξη (δόλος ή αμέλεια) εναντίον μας, δηλαδή μία άδικη πράξη, η οποία δεν είναι απαραίτητα και Ποινικό αδίκημα, η οποία και μας προξενεί ψυχική ταλαιπωρία και πόνο, στρες και γενικά δυσάρεστα συναισθήματα, για σύντομο ή και για μεγάλο χρονικό διάστημα : πχ ένας δημόσιος προπηλακισμός, με χειροδικία, ύβρεις κλπ δεν έχει τόσο μακροχρόνιες συνέπειες όσο, πχ, ένας ακρωτηριασμός ή μία άλλη αναπηρία συνεπεία ατυχήματος (τροχαίο, εργατικό κλπ). Το Δικαστήριο, για να προσδιορίσει το ύψος της εύλογης χρηματικής ικανοποίησης (όπως λέγεται) συνεπεία ηθικής βλάβης, δεν αποφασίζει αυθαίρετα, αλλά εξετάζει : το μέγεθος της βλάβης το βαθμό υπαιτιότητας του δράστη και την οικονομική κατάσταση των μερών (γι’ αυτό σε υποθέσεις πχ συκοφαντικής δυσφήμισης δια του Τύπου, οι παθόντες ζητούν τρελά ποσά εκατομμυρίων Ευρώ από τα κανάλια, εφημερίδες κλπ που υποτίθεται ότι τουλάχιστον είναι οικονομικά εύρωστα) Έτσι αν πχ πέσω θύμα συκοφάντησης ή προσβληθεί η προσωπικότητά μου με οποιοδήποτε τρόπο ή πάθω σωματική βλάβη από ιατρικό λάθος, ατύχημα κλπ, πρόκειται για ενδεικτικές περιπτώσεις, όπου δικαιούμαι να ζητήσω χρηματική αποκατάσταση λόγω ηθικής βλάβης. ΨΥΧΙΚΗ ΟΔΥΝΗ Η ψυχική οδύνη, είναι έννοια μερικότερη, διότι προϋποθέτει αποκλειστικά τη θανάτωση προσώπου, είτε σκόπιμα (ανθρωποκτονία) είτε από αμέλεια (τροχαίο, ιατρικό λάθος, εργατικό ατύχημα κλπ) και φυσικά δεν επιδικάζεται στο ..(νεκρό) θύμα, αλλά στους οικείους του. Ο Νόμος λαμβάνει υπ’όψη του την στενή οικογένεια του θύματος (κατα κανόνα σύζυγο, γονείς, παιδιά). Εχει κριθεί ότι πχ δεν δικαιούνται αποζημίωση, λόγω ψυχικής οδύνης, οι θείοι και θείες του θύματος. Σε κάθε περίπτωση, είναι προφανές ότι τα ποσά για ψυχική οδύνη είναι, κατά κανόνα, μεγαλύτερα από εκείνα που επιδικάζονται σε περιπτώσεις απλής ηθικής βλάβης, διότι ο θάνατος είναι ένα βίαιο γεγονός, που δεν αλλάζει και μας στερεί αγαπημένα πρόσωπα και δημιουργεί μια συνεχή κατάσταση έλλειψης και στενοχώριας. Να σημειωθεί τέλος ότι αποζημίωση λόγω ψυχικής οδύνης δε δικαιούνται μόνο τα ενήλικα τέκνα ή όσα είναι σε θέση να καταλαβαίνουν τι ακριβώς συμβαίνει, αλλά ακόμα και τα νήπια και τα έμβρυα (εφόσον γεννηθούν !) μετά πχ τη θανάτωση του πατέρα τους, ακριβώς διότι θα στερηθούν την παρουσία του πατέρα τους και θα υποχρεωθούν να μεγαλώσουν ορφανά. ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΓΙΑ ΨΥΧΙΚΗ ΟΔΥΝΗ: Αποζημίωση ψυχικής οδύνης καταβάλλεται σε σχεδόν όλες τις περιπτώσεις προσωπικής βλάβης, αλλά και σε κάποιες άλλες περιπτώσεις. Ωστόσο, στο θέμα του ποιος παίρνει πόσα, οι διαφορές ανάμεσα στις αγορές είναι τεράστιες. Ποιες είναι οι διαφαινόμενες τάσεις και τι σημαίνει αυτό για τους ασφαλιστές ευθύνης; Συνήθως είναι πολύ εύκολο να εκτιμηθεί η ζημιά στην περιουσία που προκαλείται από ένα ατύχημα. Αν ένα άτομο τραυματιστεί σοβαρά, τα πράγματα είναι λίγο πιο πολύπλοκα. Ποια είναι η απώλεια μελλοντικού εισοδήματος. Ποιος δικαιούται αποζημίωση ψυχικής οδύνης; Ενώ η αποζημίωση του άμεσου θύματος προσωπικής βλάβης για ψυχική οδύνη είναι αδιαμφισβήτητη, δεν είναι πάντα εύκολο να γίνει διάκριση ανάμεσα στα άμεσα θύματα και τα έμμεσα θύματα: για παράδειγμα, αν κάποιος υποστεί ψυχολογικό τραύμα επειδή έγινε μάρτυρας ενός σοβαρού δυστυχήματος ή έμαθε για το θάνατο οικείου του. Κριτήρια προσδιορισμού αποζημιώσεων για ψυχική οδύνη. Τα κριτήρια προσδιορισμού αποζημιώσεων για ψυχική οδύνη μπορεί είτε να περιορίζονται σε αυτά που σχετίζονται με τον απαιτητή και τη βλάβη που υπέστη ο απαιτητής ή μπορεί να περιλαμβάνουν επίσης και πτυχές σχετικές με τον υπαίτιο. Σε όλες τις δικαιοδοσίες, βασικό κριτήριο υπολογισμού της αποζημίωσης για ψυχική οδύνη είναι η σοβαρότητα της βλάβης και οι συνέπειές της για το θύμα: ο βαθμός και η διάρκεια των προβλημάτων υγείας και οι περιορισμοί στην καθημερινή του ζωή, η ύπαρξη μόνιμης βλάβης, ο βαθμός αισθητού πόνου, επιπλοκές στη διαδικασία αποκατάστασης, το εύρος της απαραίτητης ιατρικής θεραπείας και οι σχετικοί κίνδυνοι, η χρονική διάρκεια που το θύμα χρειάστηκε να παραμείνει στο νοσοκομείο, η αναγκαιότητα να εγκαταλείψει ή να περιορίσει την ενασχόλησή του με χόμπι ή επαγγελματικές δραστηριότητες, η γνώση που έχει το θύμα αναφορικά με το πόσο απελπιστική είναι η κατάστασή του, ή, σε μερικές δικαιοδοσίες.

ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΑ ΤΡΟΧΑΙΑ Ποιος δικαιούται χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης; Δεν δικαιούνται όλοι οι συνδεδεμένοι με τον θανόντα χρηματικής ικανοποίησης λόγω ψυχικής οδύνης. Θα πρέπει να υπάρχει ένας στενός δεσμός ανάμεσα στον θανόντα και στον ενάγοντα. Τα πρόσωπα που δικαιούνται ψυχικής οδύνης περιλαμβάνουν:

• Σύζυγοι
• Τέκνα
• Εγγόνια
• Γονείς
• Αδέλφια
• Ορισμένοι συγγενείς εξ αγχιστείας

Προσοχή: η αγωγή για χρηματική ικανοποίηση ασκείται στα πολιτικά δικαστήρια και ως εκ τούτου δεν αποσκοπεί στην τιμωρία αυτού που προκάλεσε το ατύχημα και ότι τις περισσότερες φορές η χρηματική ικανοποίηση καταβάλλεται από ασφαλιστικές εταιρίες. Όμως έχετε και το δικαίωμα να παραστείτε ως πολιτική αγωγή και στα ποινικά δικαστήρια. Τι ποσά επιδικάζονται; Τα διατακτικά των αποφάσεων σε υποθέσεις θανατηφόρων τροχαίων ποικίλλουν. Το δικαστήριο μπορεί να επιδικάσει χρηματικά ποσά για ζητήματα όπως χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης, διατροφές, νοσήλια και έξοδα κηδείας. Κάθε υπόθεση θα πρέπει να κρίνεται με βάση τα δικά της πραγματικά περιστατικά. Έτσι είναι πολύ δύσκολο να προβλεφθεί το ποσό που θα επιδικαστεί σε κάποια υπόθεση, και όποια τέτοια εκτίμηση γίνεται σε γενικές γραμμές. 1) ΑΞΙΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΟ ΤΡΟΧΑΙΟ ΑΤΥΧΗΜΑ Αξιώσεις από θανατηφόρο τροχαίο ατύχημα μπορούν να έχουν οι κληρονόμοι του θανόντος, όσοι δικαιούνταν να ζητήσουν από αυτόν διατροφή, συνεισφορά κι υπηρεσίες κι οι συγγενείς του (ως προς το κονδύλιο της χρηματικής ικανοποίησης λόγω ψυχικής οδύνης). Συγκεκριμένα μπορούν να διεκδικηθούν τα εξής κονδύλια: Α) Περιουσιακές Ζημίες Οι κληρονόμοι μπορούν να διεκδικήσουν να αποζημιωθούν για την περιουσιακή ζημιά που υπέστη ο θανών, όπως για τις ζημίες που τυχόν υπέστη το όχημά του (επισκευή, αποζημίωση για ολική καταστροφή, αποζημίωση για μείωση εμπορικής αξίας), για μεταφορά και φύλαξη του οχήματος, για τα καταστραφέντα προσωπικά είδη του θανόντα, για κάθε είδους δαπάνη για τα νοσήλια του θανόντα (αν ο θανών νοσηλεύθηκε κατόπιν του τροχαίου και μέχρι την κατάληξή του), για αποκλειστικούς νοσοκόμους, για βελτιωμένη διατροφή, κτλ. Β) Έξοδα Κηδείας-Ταφής Στα έξοδα Κηδείας περιλαμβάνεται κάθε δαπάνη που αναφέρεται στην πράξη της ταφής του προσώπου και στη σχετική τελετή. Έξοδα Κηδεία-Ταφής δικαιούνται να ζητήσουν οι κληρονόμοι από κοινού ή ο κληρονόμος που τα κατέβαλε. Γ) Αποζημίωση για Στέρηση Διατροφής, Συνεισφοράς, Υπηρεσιών Σύμφωνα με το άρθρο 928 του Αστικού Κώδικα, ο υπόχρεος σε αποζημίωση για τη θανάτωση κάποιου άλλου, βαρύνεται με την αποζημίωση όλων εκείνων των προσώπων, τα οποία δυνάμει του νόμου μπορούσαν να απαιτήσουν διατροφή από το θύμα. Διατροφή δικαιούνται να ζητήσουν ο σύζυγος, οι ανιόντες και κατιόντες (γονείς, τέκνα, παππούς, γιαγιά κτλ) και τα αδέλφια. Επίσης, σύμφωνα με τις διατάξεις του Αστικού Κώδικα, καθιερώνεται η αμοιβαία υποχρέωση των συζύγων για κοινή συμβολή τους (με τα εισοδήματα, την περιουσία τους αλλά και την προσωπική τους εργασία) στις οικογενειακές ανάγκες (διατροφή δική τους, διατροφή των τέκνων τους κι υποχρέωση για συμβολή στις ανάγκες του οικογενειακού οίκου). Ο επιζών σύζυγος στερείται τη συνεισφορά του θανόντος συζύγου και δικαιούται αποζημίωση για την στέρηση αυτής της συνεισφοράς. Τέλος, σύμφωνα με τις διατάξεις του Αστικού Κώδικα, οι γονείς, υπό κάποιες προϋποθέσεις, δύνανται να διεκδικήσουν από τα τέκνα παροχή υπηρεσιών. Με το θάνατο σε τροχαίο κάποιου από τα τέκνα τους, στερούνται αυτές τις υπηρεσίες και δικαιούνται αποζημίωσης για τη στέρηση των υπηρεσιών αυτών. Δ) Χρηματική Ικανοποίηση λόγω Ψυχικής Οδύνης Η στενή σύνδεση που έχουν διάφορα πρόσωπα με το θανόντα συνεπάγεται ιδιαίτερο ψυχικό πόνο λόγω του θανάτου του. Ο ψυχικός αυτός πόνος κατ’ αρχήν δεν είναι αποτιμητέος σε χρήμα. Ωστόσο, επιδικάζεται μια εύλογη αποζημίωση λόγω αυτού του ψυχικού πόνου. Η χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης είναι συνήθως το πιο κομβικό κονδύλιο που περιλαμβάνεται στο αγωγικό δικόγραφο. 2) ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΙ ΧΡΗΜΑΤΙΚΗΣ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΛΟΓΩ ΨΥΧΙΚΗΣ ΟΔΥΝΗΣ Δικαιούνται χρηματικής ικανοποίησης λόγω ψυχικής οδύνης οι στενά συνδεδεμένοι με το θανόντα. Στην πράξη, στενά συνδεδεμένα θεωρούνται τα μέλη της οικογένειας του θύματος. Η έννοια της οικογένειας, ωστόσο, δεν καθορίζεται από το νόμο, αλλά από τη νομολογία. Η συμβίωση των προσώπων που συνιστούν την οικογένεια με το θανόντα έχει σημασία για τον προσδιορισμό του ποσού της χρηματικής ικανοποίησης. Συγκεκριμένα, έχει κριθεί νομολογιακά ότι στην έννοια της οικογένειας ανήκουν: α) Γονείς β) Πατριός, Μητριά γ) Παππούς, Γιαγιά δ) Πεθερός, Πεθερά (υπό προϋποθέσεις) ε) Αδέλφια στ) Ετεροθαλή αδέλφια ζ) Σύζυγος η) Μνηστοί (υπό προϋποθέσεις) θ) Σύντροφος – Ελεύθερη Συμβίωση (υπό προϋποθέσεις – σπάνιες περιπτώσεις) ι) Τέκνα ια) Εγγόνια ιβ) Δισέγγονα ιγ) Θετά τέκνα ιδ) Κυοφορούμενο τέκνο ιε) Τέκνο συζύγου θανόντα (υπό προϋποθέσεις – σπάνιες περιπτώσεις) ιστ) Γαμπρός, Νύφη από τέκνα (υπό προϋποθέσεις – σπάνιες περιπτώσεις) ιζ) Θείοι, Θείες (υπό προϋποθέσεις – πολύ σπάνιες περιπτώσεις)

ΥΛΙΚΕΣ ΖΗΜΙΕΣ Οι πρώτες ημέρες μετά από ένα τροχαίο ατύχημα είναι πολύ σημαντικές στον καθορισμό ή στην ενδεχόμενη έκβαση της περίπτωσής σας και της αποζημίωσης σας. Τα ασφαλιστήρια συμβόλαια ατυχήματος αυτοκινήτων επιτρέπουν την αποζημίωση των ιατρικών λογαριασμών & των χαμένων αμοιβών από απώλεια εισοδήματος όταν απέχετε από την εργασία σας ενώ αναρρώνετε από τους τραυματισμούς σας. Μπορείτε να έχετε το δικαίωμα αποζημίωσής σας ακόμα κι αν είσασταν επιβάτης σε ένα τροχαίο ατύχημα. Οι αποζημιώσεις που μπορείτε να διεκδικήσετε είναι βασισμένες στα προβλήματα υγείας που δημιουργήθηκαν από το τροχαίο ατύχημα και στο βαθμό που δυσκολεύουν τις καθημερινές σας δραστηριότητες (“suffering“), καθώς επίσης και για τούς λογαριασμούς που προέκυψαν κατά τη διάρκεια της αποκατάστασης. ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΓΙΑ: ΥΛΙΚΕΣ ΖΗΜΙΕΣ Εξαιτίας του αυτοκινητικού ατυχήματος προκαλούνται σχεδόν πάντοτε υλικές ζημιές στα ίδια τα αυτοκίνητα, οι οποίες είναι είτε υπερβολικά εκτεταμένες, ώστε να μπορεί να γίνει λόγος για καταστροφή του αυτοκινήτου ή πρόκειται περί μερικών βλαβών, οι οποίες μπορούν να αποκατασταθούν. Ο υπαίτιος του τροχαίου ατυχήματος ή δυστυχήματος υποχρεούται να αποζημιώσει τον τραυματισθέντα ή την οικογένεια του θύματος, κατά το μέτρο της ευθύνης του, η οποία μπορεί να είναι πλήρης (στο 100%) ή μερική, δηλ. ένα ποσοστό ευθύνης να φέρει και το ίδιο το θύμα. Ο ζημιωθείς σε αυτοκινητικό ατύχημα δικαιούται να αξιώσει αποζημίωση από τον υπαίτιο. Συνήθως, την αποζημίωση καλύπτει η ασφαλιστική εταιρεία του υπαιτίου. Υπόχρεοι για την αποζημίωση είναι: 1) η εταιρεία που ασφαλίζει το ζημιογόνο αυτοκίνητο 2) ο ιδιοκτήτης του ζημιογόνου αυτοκινήτου 3) ο οδηγός του ζημιογόνου αυτοκινήτου . Και οι τρεις ευθύνονται εις ολόκληρον. Ο ιδιοκτήτης του βλαβέντος αυτοκινήτου μπορεί να ζητήσει: 1) Υλική ζημία που υπέστη το αυτοκίνητό του. (Πρέπει να προσκομίσει τα τιμολόγια της επισκευής του αυτοκινήτου, ή, αν αυτό δεν έχει επισκευαστεί ακόμα, μια εκτίμηση από συνεργείο για την απαιτούμενη δαπάνη επισκευής, ανταλλακτικά κ.α. Αν το αυτοκίνητο έχει υποστεί τέτοια ζημιά ώστε είναι ασύμφορη η επισκευή του, δηλαδή η απαιτούμενη δαπάνη επισκευής υπερβαίνει την εμπορική αξία του αυτοκινήτου κατά το χρόνο της σύγκρουσης, τότε μιλάμε για πλήρη καταστροφή του αυτοκινήτου, και στην αγωγή ζητάμε όλη την αξία του αυτοκινήτου, μείον την όποια αξία του μετά το ατύχημα. 2) Μείωση της αξίας του αυτοκινήτου. Μετά το ατύχημα, η αξία του αυτοκινήτου έχει μειωθεί. Ακόμα και αν έχει επισκευαστεί πλήρως, δεν παύει να είναι τρακαρισμένο . Υπολογίζουμε την αξία του πριν την σύγκρουση, εκτιμούμε πόση είναι η αξία του μετά τη σύγκρουση και ζητάμε την διαφορά. 3) Στέρηση της χρήσης του αυτοκινήτου . Τα ποσά που δαπάνησε ο ιδιοκτήτης για να μετακινείται με ταξί ή για να νοικιάσει άλλο αυτοκίνητο, για το χρονικό διάστημα που το αυτοκίνητό του έμεινε στο συνεργείο. 4) Μεταφορά με γερανό. Ακόμα και αν το αυτοκίνητο μεταφέρθηκε με γερανό της οδικής βοήθειας με την οποία είναι συμβεβλημένος ο ιδιοκτήτης (και άρα δεν πλήρωσε τίποτα), ωστόσο η δαπάνη που θα κατέβαλε για την μεταφορά με γερανό είναι κατά νόμο αποδοτέα από τους εναγόμενους. 5) Χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη.

Δικαιώματα προσώπου που υπέστη βλάβη από ατύχημα

Σε περίπτωση τροχαίου ατυχήματος, δικαιούται αποζημίωση ο ιδιοκτήτης του και άλλα πρόσωπα που τυχόν υπέστησαν βλάβη από το ατύχημα.

Υπόχρεοι για την αποζημίωση είναι:

1) η εταιρεία που ασφαλίζει το ζημιογόνο αυτοκίνητο 2) ο ιδιοκτήτης του ζημιογόνου αυτοκινήτου 3) ο οδηγός του ζημιογόνου αυτοκινήτου . Και οι τρεις ευθύνονται εις ολόκληρον. Ο ιδιοκτήτης του βλαβέντος αυτοκινήτου μπορεί να ζητήσει: 1) Υλική ζημία που υπέστη το αυτοκίνητό του. (Πρέπει να προσκομίσει τα τιμολόγια της επισκευής του αυτοκινήτου, ή, αν αυτό δεν έχει επισκευαστεί ακόμα, μια εκτίμηση από συνεργείο για την απαιτούμενη δαπάνη επισκευής, ανταλλακτικά κ.α. Αν το αυτοκίνητο έχει υποστεί τέτοια ζημιά ώστε είναι ασύμφορη η επισκευή του, δηλαδή η απαιτούμενη δαπάνη επισκευής υπερβαίνει την εμπορική αξία του αυτοκινήτου κατά το χρόνο της σύγκρουσης, τότε μιλάμε για πλήρη καταστροφή του αυτοκινήτου, και στην αγωγή ζητάμε όλη την αξία του αυτοκινήτου, μείον την όποια αξία του μετά το ατύχημα. 2) Μείωση της αξίας του αυτοκινήτου. Μετά το ατύχημα, η αξία του αυτοκινήτου έχει μειωθεί. Ακόμα και αν έχει επισκευαστεί πλήρως, δεν παύει να είναι τρακαρισμένο . Υπολογίζουμε την αξία του πριν την σύγκρουση, εκτιμούμε πόση είναι η αξία του μετά τη σύγκρουση και ζητάμε την διαφορά. 3) Στέρηση της χρήσης του αυτοκινήτου . Τα ποσά που δαπάνησε ο ιδιοκτήτης για να μετακινείται με ταξί ή για να νοικιάσει άλλο αυτοκίνητο, για το χρονικό διάστημα που το αυτοκίνητό του έμεινε στο συνεργείο. 4) Μεταφορά με γερανό. Ακόμα και αν το αυτοκίνητο μεταφέρθηκε με γερανό της οδικής βοήθειας με την οποία είναι συμβεβλημένος ο ιδιοκτήτης (και άρα δεν πλήρωσε τίποτα), ωστόσο η δαπάνη που θα κατέβαλε για την μεταφορά με γερανό είναι κατά νόμο αποδοτέα από τους εναγόμενους. 5) Χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη.

Αν υπάρχει τραυματισμός: Σε περίπτωση τραυματισμού, ο παθών μπορεί να αξιώσει: 1) Τα νοσήλια που κατέβαλε σε νοσοκομείο και γιατρούς. Απαιτούνται αποδείξεις ή τιμολόγια. Ο ασφαλισμένος κάθε άλλου ασφαλιστικού φορέα, δικαιούται να ζητήσει το σύνολο τον νοσηλίων, ασχέτως αν ο φορέας του κατέβαλε κάποιο ποσό. 2) Δαπάνες για αγορά φαρμακευτικών προϊόντων. 3) Τους μισθούς που απώλεσε λόγω του τραυματισμού. Εδώ απαιτείται βεβαίωση από τον εργοδότη για το είδος της εργασίας και το μισθό που εισέπραττε ο παθών , από την εργασία του. Πρέπει επίσης να προκύπτει και η χρονική διάρκεια κατά την οποία ο παθών δεν μπορεί να εργαστεί λόγω του τραυματισμού. Σε κάθε περίπτωση θα ζητηθούν τα απολεσθέντα έσοδα. 4) Δαπάνες για πρόσληψη οικιακής βοηθού. Αν ο τραυματισμός είναι τέτοιας έκτασης ώστε ο παθών δεν μπορεί να εξυπηρετηθεί μόνος του. 5) Καταστροφή προσωπικών αντικειμένων. Συχνά ,κατά τον τραυματισμό, καταστρέφονται προσωπικά αντικείμενα όπως ρούχα ,παπούτσια , ρολόγια κλπ . Ο παθών δικαιούται να ζητήσει την αξία τους κατά το χρόνο του ατυχήματος. 6) Χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη. Σε περίπτωση σοβαρού τραυματισμού που έχει σαν αποτέλεσμα κάποια μόνιμη αναπηρία ,η οποία θα επιδρά στο μέλλον αρνητικά στην επαγγελματική και κοινωνική ζωή του παθόντος , η χρηματική ικανοποίηση είναι ιδιαίτερα αυξημένη.

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΣΩΜΑΤΙΚΕΣ ΒΛΑΒΕΣ

Ο ζημιωθείς σε αυτοκινητικό ατύχημα δικαιούται να αξιώσει αποζημίωση από τον υπαίτιο. Συνήθως, την αποζημίωση καλύπτει η ασφαλιστική εταιρεία του υπαιτίου. Περιεχόμενο της αποζημιώσεως είναι όλα όσα ξόδεψε ο ζημιωθείς εξαιτίας του ατυχήματος σε ιατρούς και νοσοκομεία, σε φάρμακα και ιατρικά όργανα, σε φυσιοθεραπευτές, σε έξοδα μετακινήσεως λόγω στερήσεως της χρήσεως του αυτοκινήτου του, σε απώλεια εισοδήματος, σε αποκατάσταση καταστραφέντων αντικειμένων, αλλά και η ηθική βλάβη που υπέστη, δηλ. η σε χρήμα αποτίμηση της ταλαιπωρίας, της στεναχώριας, της απώλειας χρόνου του ζημιωθέντος, αλλά και των δυσμενών συνεπειών στο μέλλον της βλάβης της σωματικής του ακεραιότητας, που μπορεί μεν να αποκατεστάθη, αλλά κάποιες βλαπτικές συνέπειες θα συνεχίσουν να υπάρχουν και στην μελλοντική ζωή του τραυματισθέντος. Εάν μάλιστα ο τραυματισμός προκάλεσε ιδιαίτερη αναπηρία ή βλάβη του σώματος, που θα εξακολουθεί έντονα να επηρεάζει το θύμα σε όλη την υπόλοιπη ζωή του, μπορεί να ζητηθεί και ξεχωριστή αποζημίωση για αυτόν συγκεκριμένα τον λόγο. Εάν το δυστύχημα προκάλεσε απώλεια ζωής, τότε η οικογένεια του θύματος μπορεί να ζητήσει αποζημίωση λόγω ψυχικής οδύνης. Ένα από τα κονδύλια που δικαιούται να ζητήσει ο ζημιωθείς είναι και όσα δαπάνησε για υπηρεσίες αποκλειστικής νοσοκόμου ή οικιακής βοηθού και όλα τα παρεμφερή, εάν εξαιτίας του ατυχήματος δεν είχε την δυνατότητα αυτοεξυπηρετήσεως για ορισμένο χρονικό διάστημα.

ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΩΝ

Τραυματισμοί σπονδυλικής στήλης από τροχαία ατυχήματα

Όσοι άνθρωποι εμπλέκονται σε τροχαία ατυχήματα συχνά δεν αισθάνονται τον πόνο στην πλάτη τους μέχρι την επόμενη ημέρα. Οι διαγνωστικές μέθοδοι για τους τραυματισμούς αυτούς περιλαμβάνουν: MRI, CT, και ακτίνες X. Ακόμη και σε ένα τροχαίο ατύχημα με χαμηλή ταχύτητα μπορεί να υπάρξει τραυματισμός της πλάτης και της μέσης. Σύμφωνα με την διεθνή βιβλιογραφία: η αλήθεια είναι ότι όλες οι μορφές οδήγησης είναι επικίνδυνες. Περισσότερο από 80%όλων των συγκρούσεων αυτοκινήτων γίνονται με ταχύτητες λιγότερο από 70 χιλιόμετρα/ ανά ώρα. Μοιραία για την ζωή περιστατικά που περιλαμβάνουν και οδηγούς που δεν φορούσαν ζώνη, έχουν καταγραφεί και με ταχύτητες χαμηλότερες από 30 χιλιόμετρα, δηλαδή με την ταχύτητα οδήγησης μέσα σε ένα πάρκινγκ αυτοκινήτων. Αν και καμία συγκεκριμένη μελέτη δεν είναι διαθέσιμη για την ανάλυση, κάποιοι συγγραφείς υποστηρίζουν ότι συγκρούσεις με μικρές υλικές ζημιές βάζουν τον οδηγό σε μεγαλύτερο κίνδυνο τραυματισμού. Αυτό συμβαίνει γιατί η παραμόρφωση του αμαξώματος κατά την διάρκεια της σύγκρουσης απορροφά ένα μέρος της ενέργειας που δημιουργείται από την πρόσκρουση . ΄Οπου υπάρχουν λίγες υλικές ζημιές υποτίθεται ότι καμιά δύναμη δεν απορροφήθηκε από το αμάξωμα αλλά πέρασε στην καμπίνα των επιβατών εκθέτοντάς τους έτσι στο σύνολο της μεταδιδόμενης δύναμης.

Τραυματισμός αυχένα

Σύγκρουση αυτοκινήτων με 10-15 Κm μπορεί να μην προκαλεί υλικές ζημιές, δεν σημαίνει όμως ότι δεν προκαλεί τραυματισμό στον αυχένα . Ο τραυματισμός του αυχένα αφορά 14% ΜΟΝΟΝ στα οστά 86% στα μαλακά μόρια (όχι οστά) των οποίων η βλάβη δεν διαγιγνώσκεται με τις απλές ακτινογραφίες Οι υλικές ζημιές στο αυτοκίνητο δεν είναι ανάλογες με τις βλάβες που υφίσταται η αυχενική μοίρα του επιβαίνοντα. Η επιτάχυνση της κεφαλής του επιβαίνοντα εξαρτάται από την δύναμη που μεταδίδεται κατά την σύγκρουση στο όχημα, από την αδράνεια και το ποσοστό απορρόφησης της μεταδιδόμενης ενέργειας από το όχημα. Η αδράνεια του χτυπημένου οχήματος συσχετίζεται με το βάρος και την επιτάχυνση του οχήματος. Το τροχαίο ατύχημα δεν είναι απαραίτητο να είναι σοβαρό για να προκαλέσει τραύμα στην αυχενική μοίρα (ΑΜΣΣ). Ακόμη και ένα ξαφνικό φρενάρισμα όταν το φανάρι γίνεται ξαφνικά κόκκινο και ο επιβάτης είναι πάρα πολύ χαλαρός, είναι αρκετό να προκαλέσει τραυματισμό.

Ο αυχένας μπορεί να μετακινηθεί προς τα πίσω ακόμα και χωρίς σημαντική βία. Το κεφάλι το οποίο ζυγίζει πέντε κιλά και ισορροπεί πάνω στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης, υποστηριζόμενο από μόνο δύο μικρές αρθρώσεις με επιφάνειες όχι μεγαλύτερες από το νύχι του αντίχειρα, μετακινείται προς τα πίσω παρασύροντας και την την αυχενική σπονδυλική στήλη. Επιπλέον μια ξαφνική ανακλαστική σύσπαση των καμπτήρων μυών του αυχένα, εμφανίζεται με μια σχετική καθυστέρηση.